Versterker

Een jaar geleden kocht ik een tweedehands versterker. Ik luister niet vaak muziek. Soms zet ik ‘m aan voor de ruis. Anders is het te stil. Ruis is er altijd, kun je niet uitzetten. Eigenlijk luister ik best vaak muziek. Maar ik hou ervan om zelf muziek te maken. Drums. Als je me vraagt naar welke muziek ik graag luister dan voel ik me betrapt. Ik houd namelijk ongelooflijk veel van muziek. Gisterenochtend kreeg ik spontaan zin in Ennio Morricone. Ik kreeg er tranen van in m’n ogen. Om 10 uur ’s ochtends. Maar ik weet nooit goed antwoord op de vraag. Vraag het me gewoon niet. “Van alles” is geen bevredigend antwoord. Iemand vraagt om je muziekstijl om te horen wat hij wil. Het is altijd een van de volgende antwoorden: ” Ja, gaaf hé, ken je dat ene album ook? ” Of: “Nee? Moet je eens luisteren, want blablabla”. Dus in de praktijk heb je er niks aan, die vraag. Nee wacht, dat is niet fair naar de ander toe. Als iemand je muzieksmaak vraagt, is dat juist leuk. Het antwoord is altijd genuanceerd. “Ik hou van zo veel, ik zou het echt niet kunnen opnoemen”. Je bent wat je luistert, daar geloof ik niet in. We hebben muziek, en die muziek hebben we voor ons zelf. Vroeger had je geen privé muziekspeler. Toen moest je het maar doen met de liedjes van de Bard, rondom een kampvuur. Daar kunnen we ons nu niets bij voorstellen maar dat was toen heel gewoon. Het zal een heel bijzonder moment zijn geweest, de langspeelplaat. Vooral toen men muziek voor zichzelf kon gaan spelen. Muziek was altijd weggelegd voor de rijkeren. Hmmm Muziek. Ik houd er steeds meer van. Hpe een liedje in je hoofd kan blijven steken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *