Oh, ja.

Tja wat wil ik nog een beetje vertellen zo? Dat de wereld veranderd kan worden en dat verandering moeilijk is? Dat weet ik ook wel. Dat de donkere verleiding van het mobiele apparaat een destructieve is. Ik wil tijd maken voor ontspanning op m’n telefoon, want dat hele tussendoorgedoe werkt niet. Korte concentratiesprints van een uur of 2. Plannen maken, afspraken nakomen, ook met mezelf. Of zo goed mogelijk. Goed eten, veel bewegen. En ’s avonds tijd om even een uurtje mobiel tijd te verdrijven. Moet kunnen. En tussendoor? Een afspraak plannen via whatsapp is een gedoe, want heen en weer appen. Daar heb ik zo geen oplossing voor. De vraag is; komt dat scenario voor? Berichten compacter maken en met een hoge informatiedichtheid is de oplossing.

Hoe komt het nou dat het mis is gegaan met het bloggen? Nou ja, mis. Het is wel ff stil nu. Ik ging er prat op dat ik elke dag blog, maar feit is, ik doe dit 99% voor mezelf. Als een middel om meer gedaan te krijgen op een dag. Elke dag een schrijfritueeltje. Niet verkeerd.

En die telefoon, die dopaminegenerator. Misschien moet ik gewoon genieten van haar aanwezigheid. Elke dag een uurtje toestaan. Het is de afwezigheid van mensen die alles zo zwaar maakt. Eenzaamheid ik zie ik als de reden voor futloosheid. Genoeg mensen blijven zien, dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *