John McCain

Goerie garie flee
Wat zal ik eens gaan typen? een gek berichtje misschien over een man of een vrouw of een kind of eeen hond of een paard of een kat of een tijger of een leeuw of een kolibrie of een bij of een meeuw of een aapje of een muisje of een rupsje of een spinnetje.

Ladiedadiedaaaaaa lekker typen zonder doel. Looos, loos loos. Maar ja boeieeeeee

lom plom plom no man ever was no ever will mnno make but hate

Quentin tarantino. ritmes, winter. water.

freedom. Ride, chrash, snare, basedrum. IK BEN EEN COWBOY! JAhooooeeeee!

Onze held John McCain zit op zijn paard. Het leren zadel kraakt in de hete ochtendzon. De wereld ligt aan McCain z’n voeten. Samen met zijn paard kan hij gaan waar hij wil. We zijn in het Wilde Westen. En we gaan op pad, naar avontuuuuuuuuuuuuur! WAT HOUDT DAT IN DAN? Vraag je je misschien af. NOU IK ZAL HET JE VERTELLEN. Het houdt in dat John McCain lekker op zijn paard aan het rijden is. Na een tijdje over de droge prairie te rijden komt hij aan bij een eenzaam huisje. Het is midden op de dag, de zon staat hoog aan de hemel. John zoekt naar water voor hem en james, zijn paard. John ontdekt een klein beekje achter het huisje. Hij vult zijn veldvles en neemt een slok. Ahh. Daar was hij wel even aan toe. Terwijl James de beek leegdrinkt wandelt John wat rond het huisje. Het is een oud, houten huis maar het staat er goed bij. Aan het verfwerk ziet John dat hier nog mensen wonen. Dat, of het is de verse taart die voor het keukenraam ligt. Of het briefje op de deur met “Ben zo terug”.

John heeft wel zin in een stukje taart. Hij besluit te wachten op de bewoner. Inmiddels heeft hij flinke trek gekregen. Maar het huisje is goed afgesloten. John, Marshall van de staat Arizona, is de eerlijkste man van het wilde westen. Hij doet nog geen vlieg kwaad. En daaruit ontleent hij zijn trots. De mensen voelen zich meteen veiliger als John hun dorpje binnen komt lopen. Hij is een legende in Arizona.

Dat was vroeger wel anders. John heeft zijn vader nooit gekend. Zijn moeder heeft hem bij geboorte verlaten. Hij is opgebracht in Sheffield, een plaats in het noorden. Een stad die haar bestaansrecht alleen heeft te danken aan de vele gelukszoekers toen er in de omgeving olie werd ontdekt. De stad was prachtig. Het had alles, een stadhuis, een rechtbank, een kroeg met twee verdiepingen. Maar toen 10 jaar later ineens de olie op was, vertrokken de bewoners en was de stad van de een op de andere dag omgetoverd tot een spookstad.

EINDE!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *