Ain’t no sunshine when she’s gone

"geef haar nog twee minuutjes, ze slaapt bijna"

“Wacht even, ik verstond je niet, er zit schuim in m’n oor. Wat zei je?”
“Ik zei, het punt is, banners is natuurlijk wel een beetje de creme de la creme van webdevelopment, op micro schaal.”
“Ja ok, maar hoe kom je hier aan een laptop?”
“Marie werkt regelmatig op haar laptop in bad, en we weten allebei dat ze na een half uur in slaap valt en met geen mogelijkheid is wakker te krijgen. De perfecte kans voor mij om even aan m’n opdrachten te werken.”
“Goed geregeld.”

Granola

hmm, granola met pootjes

De granola smaakte hem niet. Hij wist niet wat het precies was wat hem tegenstond, maar er was iets in zijn mond wat een signaal afgaf – het signaal RED FLAG, PLEASE REMOVE FROM MOUTH IMMEDIATELY.

Eigenlijk was de eerste hap al mis geweest. Een crunch (was deze granola altijd al crunchy?) een licht nootachtige smaak (apart bij Gepofte Rijst Bosbes) en een schurende textuur die zijn tong deed aanvoelen als schuurpapier. Een man moet echter toch eten, dus hij haalde zijn schouders op, nam nog een hap met het ongemakkelijke bestek van het koffiezaakje waar hij tegenwoordig zijn donderdagochtend doorbracht en staarde naar de reden waarom hij hier was; de schoonheid achter de toonbank.

Op dit moment was ze met een geconcentreerde blik melk in een figuurtje aan het gieten, maar ze keek op en glimlachte naar hem. “Hoe bevalt onze nieuwe granola, meneer Joosten?” 

Hij aarzelde. Ze had hem inderdaad iets verteld bij binnenkomst, maar lange wimpers en een figuurtje als een Nokia 3.1 hadden hem afgeleid van de boodschap. 

“Niet slecht, hoe heet deze ook alweer?” 

“Crunched Grasshopper Blueberry,” hoorde hij, en kon nog net zijn laptop aan de kant schuiven voor zijn ontbijt weer naar buiten kwam.