Wat is hadniger: elke dag 500 woorden typen, of elke dag 1 uur typen?

Hadnig, haha. Typfout in de titel, YOLO! In ieder geval, er staat een nieuw experiment op me te wachten, ik voel het. Deze jongen wil bloggen. Maar wat ik voor mezelf wil uitvogelen is; wat is beter, elke dag 500 woorden typen, of elke dag 1 uur?

Zoals ik ook weleens een half jaar elke dag ben wezen hardlopen, zo wil ik ook graag regelmaat inbouwen om mijn blog te schrijven. Dus wil ik voor mezelf uitvogelen wat het beste meetbaar is. Wanneer heb ik m’n taak voor de dag behaald? Ik neig naar een vast aantal woorden. Het dwingt me om een stuk af te schrijven, hoewel ik bang ben dat de kwaliteit van het stuk er op achteruit gaat. Aan de andere kant, kwaliteit heeft te maken met oefening, herhaling. En misschien minder met het herkauwen van dezelfde tekst. Ik word er nu al minder enthousiast van als ik weet dat ik morgen een interessant onderwerp moet gaan herkauwen. Misschien is dat gemakkelijker als ik wat meer ervaring met het schrijven zelf heb. Veel misschiens, dus.

Ik ben er dus al uit voor mezelf: ik wil elke dag 500 woorden typen. Het is wel even wennen, want ik zit nu nog maar op een matige 200 woorden. Waar moet ik het dan in godsnaam over hebben? Dit past niet mij me. Ik ga niet extra woorden toevoegen omdat ik nou eenmaal 500 woorden moet neerzetten, of wel?

Ok. Nu ben ik gewoon onzin aan het typen. Ik kan altijd nog een tweede artikeltje maken met het resterende aantal woorden. Maar ik doe het in dit geval anders; Wat ik graag nog wil onderzoeken is: Wat als het regent?

“Wat als het regent” is ontstaan vanuit de psychologie. Het blijkt dat, als je jezelf wil veranderen, je bepaalde situaties van tevoren moet zien aankomen, en daar van tevoren je houding op hebben bedacht. Een voorbeeld. Of, zoals Hans Teeuwen ook wel eens zei met een raar stemmetje:

Voorrrrrbeeld één
Een man, een man wil elke dag hardlopen. Maar het regent. Als het regent heeft de man geen zin om te hardlopen (wie wel?). De man beredeneerd: als het regent, ga ik dan hardlopen? De man vraagt zich af: hoe vaak regent het? En hoe hard regent het dan? De man constateert dat het niet vaak écht hard regent. Met een goed loopjasje komt hij er wel. Voor de momenten dat het écht met BAKKEN uit de hemel komt, zegt hij tegen zichzelf: dit is een mooi moment om karakter te bouwen. Ik hoef niet lang te lopen, maar toch eventjes naar buiten.

De man loopt een paar weken elke ochtend hard. Elke ochtend is er geen regen. De man constateert: he, het is best gemakkelijk om elke dag hard te lopen. Het regent toch bijna nooit. De dag daarna regent het in de ochtend. Niet hard. Hij trekt zijn regenjasje aan en gaat naar buiten. Dit kost de man geen mentale energie, want hij heeft hier van tevoren al een plan op bedacht. Als hij dit niet had gedaan, had hij zich vanuit zijn bed nog een keer omgedraaid, en later ervan gebaald dat het hem niet was gelukt om te gaan hardlopen (hoewel hij hier ook een mechanisme voor heeft, dat ik in een ander blog verder zal toelichten).

Op een ochtend regent het Heel Hard. De man baalt even maar herinnert zich: dit is het moment om karakter te bouwen. Met de Rocky tune in z’n hoofd trekt hij zijn hardloopkleding aan het rent naar buiten. Het hardlooprondje blijft beperkt, maar toch; hij is wel weer gaan hardlopen. Tijdens het lopen komt de man door zijn vaste parkje waar hij de regendruppels massaal in de vijver ziet neerkomen. De man beseft dat dit best een mooi gezicht is, en uniek voor hem.

De man heeft van tevoren een bepaalde houding aangenomen ten opzichte van de regen. Hoewel het nog steeds niet gemakkelijk is om uit zijn bed te komen, begrijpt hij dat er buiten een uitdaging op hem zit te wachten. De man constateert: ik kan vandaag lopen op karakter. En wordt daarom enthousiast. Terwijl het buiten regent!

Als je iets wilt veranderen, kun je door middel van je houding heel ver komen. Het heeft creativiteit, doorzettingsvermogen, relativeringsvermogen nodig.

Nu is het voor mij de kwestie: wat als er dingen zijn die me tegen houden om elke dag te bloggen? Oftewel Wat als het regent?
Bloggen is iets totaal anders dan hardlopen en heeft een andere benadering nodig. Wat zijn bedreigingen? Uit willen slapen. Geen zin. Geen inspiratie. Iets half afkrijgen in verband met tijdsnood en vervolgens niet oppakken. Afleiding. Zoals nu moet ik eigenlijk ENORM poepen, maar ik durf de laptop niet weg te leggen in de angst dat ik straks niet meer “lekker in ’t stuk zit”. Okay, ik pak het écht écht op zometeen. Ik moet te nodig poepen nu.

Gelukkig. We zijn er weer. Dat was wel even spannend. Ik ben nu bij mijn ouders. Ze zijn wakker en de verleiding is groot om te laten vallen waar ik mee bezig ben. Punt voor mij!

Stel dat ik nu weg moet. Dan zou ik balen dat dit stuk niet af is gekomen. En toch heb ik nog wel het een en ander te vertellen. Dan wil ik een half af stuk verder kunnen aanpakken. Misschien dat dat ook wel steeds makkelijker gaat. En het gaat niet altijd even gemakkelijk. Start ik dan een nieuw stuk ernaast? Of ga ik verder, mijzelf uit frustratie en wellicht met een nieuw inzicht hetzelfde stuk herschrijvend? Past dat bij me? Help! Blokkade. Ik heb zin om mijn laptop uit het raam te gooien nu. Niet echt, want het is een prijzig ding. Maar toch. En met veel nieuwsgierigheid zie ik mezelf met dit probleem worstelen.

Overzicht. Herdefinieren van het probleem: Als het even niet gaat, start ik een nieuw stuk of blijf ik me vastbijten in het oude stuk, zodat deze beter wordt? En zal deze dan wel af komen als mijn inzicht elke keer verandert? Een goed artikel heeft een duidelijk centraal onderwerp. Maar past dit wel bij me? Word ik wel gelukkig van deze aanpak? Eigenlijk vind ik het wel lekker om gewoon heel veel te typen, en niet teveel te filteren. Dat is veel makkelijker in mijn hoofd kijken. De rauwe, dagboekvormstijl. Die past wel bij me. Al dat geredigeer.

Misschien kan ik later wel verschillende aanpakken door elkaar heen gebruiken. Maar voor nu is het goed om even productie te draaien.

Dan is er nog de factor “leuk”. Wat vind ik leuk aan bloggen? Dat je overzichtelijk een probleem kunt analyseren. Je schrijft gewoon je hoofd leeg en je leest terug waar je het over hebt gehad. Heerlijk. Ik denk dat dat ook écht schrijven is. Hoezo writer’s block? Gewoon beginnen met typen. Typerdetyp. Zo. Ook het disciplinegevoel is een fijne. Elke dag typen, dat is leuk als dat elke dag lukt.

Waar hebben we het vandaag over gehad? Ik wilde weten wat handiger was: een vast aantal woorden typen, of binnen een vaste tijdspanne een blog schrijven. Daaruit kwam dat er een relatie zit tussen het verhaal dat je wilt vertellen en het aantal woorden dat je er voor nodig hebt. Soms heb je na 300 woorden gewoon je punt gemaakt. Ook houd ik niet al te veel van redigeren, omdat het niet bij me past. In een vorig blog heb ik de kwaliteit van de blogs als minder belangrijk beschouwd. Eerst maar eens productie draaien. De kunst van het vastbijten is een interessante. Misschien dat ik er een artikel naast laat lopen. En als ik elke dag blog, kan ik zeggen: ik wil elke dag minstens een half uur bloggen, en in wat voor vorm is minder relevant.

Waarom het fijn is om te bloggenlijst

Deze lijst is bedoeld om me eraan te helpen herinneren waarom ik blog, waarom ik dit wil en waarom dit leuk is.

Waarom dit leuk is:

  • Opgeruimd en ontspannen gevoel
  • Gevoel van overwinning (discipline)
  • Gevoel van productiviteit
  • Leuk om de content de vorm van het blog te laten bepalen. Dit voelt veel natuurlijker dan eerst allerlei lege categorieen aan te maken die me er alleen maar aan herinneren dat ze gevuld moeten worden.